Galerie en Beeldentuin De Queeste

hedendaagse kunst

Inez van Dillen


Inèz van Dillen: " Ik wil in mijn werk mijn liefde en fascinatie voor het kwetsbare individu zichtbaar maken. Om allerlei redenen hoeft dit geen situatie te zijn die een veilig gevoel geeft. Ik begin met het maken van tekeningen op transparant papier, die ik vervolgens over elkaar heen leg om tot een beeld te komen dat iets zegt over wat ik wil vertellen. Deze transparantie is belangrijk, doordat de verschillende lagen gaan samenwerken ontstaat er een nieuw beeld – een nieuwe huid – die transparanter en kwetsbaarder wordt. De spanning tussen de huid en de transparantie is wat zichtbaar moet worden in het werk en in die spanning ontstaat de kwetsbaarheid van onder andere de intimiteit. Dit is een indirect weergeven – die direct confronteren wil. Een afbeelding die A Knife in the Eye wil zijn. Het afstotelijke – de dood De huid Intimiteit – seksualiteit Transparantie Ik werk volgens verschillende thema’s. De thema’s brengen een grote intensiteit met zich mee. Deze intensiteit fascineert mij en deze wil ik ook benutten. Deze intensiteit is volgens de Franse filosoof George Bataille een grensoverschrijdende ervaring. Het is een intensiteit die zich voorbij de afbeelding bevindt. (het is dat wat de toeschouwer raakt, beroert en affecteert en hem hierin meeneemt). Deze grensoverschrijdende ervaring zichtbaar maken is wat ik probeer te bereiken".

Je zou een schilderij van haar behalve als een muur of een stuk grond, ook kunnen zien als een huid, waarin sporen te zien zijn van wat er onderhuids heeft plaatsgevonden. het gaat dus over grenzen tussen buiten en binnen, tussen ik en zelf, tussen stoffelijk en onstoffelijk en hoe die grenzen in de kunst over- schreden kunnen worden. tijdens onze drukke levens blijven we maar al te vaak keurig binnen de grenzen, vergeten we nogal eens dat we meer dan al- leen ons uiterlijke, handelende ik zijn, lopen we met andere woorden aan ons zelf voorbij, en worden dan rusteloos, vervreemd en ongeïnspireerd. de kunst en dat is volgens mij een van haar belangrijkste taken, kan ons weer bewust maken van die innerlijke wereld, waardoor we een pas op de plaats maken, tot rust komen en de dialoog met ons zelf weer kunnen aanvangen, die juist de kern van onze menselijkheid uitmaakt.
in tegenstelling tot de dingen en de meeste dieren, is de mens zich van die dubbelheid bewust. hij of zij weet dat hij zowel over een uiterlijk, de huid, de oppervlakte, kortom over een lichaam beschikt, dat gemotiveerd wordt door levensdriften, maar dat er ook een innerlijk is, dat bestaat uit onstoffelijke, niet fysieke gedachten, gevoelens en herinneringen. De mens is met andere woorden een tweestemmig wezen, dat daarom ook over zichzelf heen kan buigen, over zichzelf na kan denken en wat heel belangrijk is voor het denken en de creativiteit, een dialoog met zichzelf kan voeren.

www.idylle.name
created by nodemand